Column Facilitaire Competentie: Integriteit

DE KERNCOMPETENTIES VAN FACILITIES FIRST

Normen en waarden, ze zijn onmisbaar in het maatschappelijk verkeer. Op onze website komt u er talloze tegen. Niet om het braafste jongetje van de klas te zijn of sociaal geaccepteerd te worden, maar simpel omdat wij ons prettig voelen bij onze ‘eigen’ normen en waarden. Door deze te respecteren kunnen wij op een leuke manier ons werk doen en de kwaliteit leveren waar u recht op heeft. Plezier hebben en plezier voelen is voor ons synoniem. Graag laten wij u kennis maken met de dagelijkse Facilities First praktijk waarin een norm of waarde door ons wordt ervaren en toegepast.

Integriteit is onbetaalbaar (door Bastiaan Kroon)

Integriteit is een lastig woord om betekenis aan te geven, laat staat om er naar te leven. In ons vak hebben wij niet alleen met integriteit te maken als we facilitair inkopen, maar ook als we onze Facility Barometer uitvoeren en facilitaire medewerkers coachen.

Voor een klant van ons, een zakelijke dienstverlener, begeleidde ik de aanbesteding voor de schoonmaak. Na het opstellen van het pakket van eisen is het gebruikelijk dat de klant een (short)list levert van partijen die een offerte mogen uitbrengen. Echter, deze klant liet dit geheel aan mij over. Omdat ik inschatte dat de klant beter gebaat zou zijn met locale leveranciers heb ik een aantal regionale partijen uitgenodigd. Natuurlijk kijk je dan ook in je eigen netwerk. En ja, daar zijn ook bedrijven bij waarmee je wel eens aan de dinertafel hebt gezeten. Ons wereldje is per slot van rekening erg klein en er wordt veel georganiseerd op het vlak van netwerken, seminars en andersoortige bijeenkomsten.

Wat blijkt, nadat één van de partijen offerte had uitgebracht had een medewerker van onze klant op internet een foto van mij en de directeur van het betreffende schoonmaakbedrijf aangetroffen. Gewoon een foto waarbij we gezellig keuvelend een vorkje prikken tijdens een netwerk bijeenkomst. Weg integriteit, althans heel veel uitleggen waarom het tenderproces geen gevaar zou lopen!

Bij een andere klant was ik facilitair projectleider tijdens een groot renovatie traject. Samen met de vastgoed projectleider trokken we de kar. Tijdens een van de laatste etappes werden enkele duizenden m2 vloerbedekking gelegd en was mijn vastgoed collega in geen velden of wegen te bekennen. Na hem getraceerd te hebben (de mobiele telefoon was toentertijd voor velen –zoals ik- een onbereikbaar goed, sterker nog, we zagen de toegevoegde waarde van dergelijke snobapparaten niet) bleek hij thuis bezig te zijn met een klus ... nieuwe vloerbedekking leggen! Pas veel later kwam aan het licht dat de tapijtenleverancier inderdaad een onderhandse deal had gesloten en beide leveringen op hetzelfde moment plaats moesten vinden.

Ook wij worden soms geconfronteerd met leveranciers die het de normaalste zaak van de wereld vinden om ons een courtage aan te bieden indien bepaalde deals worden afgesloten. Deze courtage weigeren wij om verschillende redenen per definitie. De belangrijkste reden is omdat het niet goed voelt, bovendien worden we door de klant al voor de klus betaald. De courtage zetten we daarom liever om in een extra korting voor de klant, zoals ik dat onlangs heb gedaan tijdens een meubilairaanbesteding voor één van onze klanten.

Andere integriteitredenen zijn al mooi in diverse tegeltjeswijsheden gegoten;

• Eerlijkheid duurt het langst,
• Een eerlijk leven is een vruchtbaar zaad,
• De dief die geen gelegenheid ziet om te stelen ziet zichzelf als een eerlijk mens,
• De eerlijkheid van de vinder ligt dikwijls aan de vondst,
• Indien het vat niet schoon is verzuurt alles wat men erin giet,
• Sommige mensen zijn zo geslepen dat ze zichzelf in de vingers snijden,
• Niemand heeft er een vermoeden van, hoeveel van zijn eerlijkheid hij aan wetten te danken heeft,
• Men behoeft niet te stelen om een dief te zijn.

Is integriteit daarmee synoniem aan eerlijkheid? Aan 'de waarheid' spreken?

Integriteit is een mooi fenomeen, de integriteitwaarde die wij aan een ander mens toekennen wordt bepaald door onze eigen normen en waarden en afhankelijk van de afspraken die wij met elkaar hebben gemaakt.

Helaas komen we in de praktijk situaties tegen die, zacht uitgedrukt, niet helemaal – of juist helmaal – binnen de clichés passen. Heeft het allemaal met eigen gewin, greediness en behoefte bevrediging (in willekeurige volgorde) te maken? Is Facilities First roomser dan onze Joseph Ratzinger? Nee, ik denk het niet, echter proberen wij verder te kijken dan de neus lang is. Levert het korte termijn gewin ook voldoende voordeel voor de lange termijn op?

Blijkbaar kan ik mijzelf integer vinden, maar daar gaat het niet om. Vindt 'de ander' mij integer?